Τα παιδιά εθίζονται στο διαδίκτυο λόγω της άμεσης ικανοποίησης (ντοπαμίνη) που προσφέρουν τα online παιχνίδια και τα social media, της ανάγκης για κοινωνική αποδοχή, καθώς και ως διαφυγή από το άγχος, τη μοναξιά ή την πλήξη. Η εφηβεία, με την τάση για ανεξαρτησία και την άγνοια κινδύνου, καθιστά τους νέους ιδιαίτερα ευάλωτους, με 50-60% να εμφανίζει εξαρτητικές συμπεριφορές.
Βασικοί Λόγοι Εθισμού:
- Ψυχολογικοί Παράγοντες: Χρήση του διαδικτύου για διαφυγή από προβλήματα (άγχος, κατάθλιψη), μοναξιά, χαμηλή αυτοεκτίμηση, και ανάγκη για επιβεβαίωση μέσω των social media.
- Βιολογική Αντίδραση: Τα online παιχνίδια αυξάνουν την παραγωγή ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, δημιουργώντας μια αίσθηση ευφορίας που το παιδί θέλει να επαναλάβει.
- Κοινωνικοί & Περιβαλλοντικοί Λόγοι: Έλλειψη εξωσχολικών δραστηριοτήτων, μειωμένη γονική επίβλεψη, επιρροή από συνομηλίκους και ανάγκη ένταξης σε μια διαδικτυακή ομάδα.
- Χαρακτηριστικά του Διαδικτύου: Η απεριόριστη διαθεσιμότητα, η ανωνυμία, η ευκολία πρόσβασης και η αίσθηση ότι “κυριαρχούν” σε έναν εικονικό κόσμο.
Σημάδια Εθισμού:
- Παραμέληση υποχρεώσεων: Πτώση σχολικής απόδοσης, αδιαφορία για μελέτη ή δουλειές του σπιτιού.
- Απομόνωση: Προτίμηση της διαδικτυακής παρέας έναντι της δια ζώσης και απόσυρση από κοινωνικές δραστηριότητες.
- Αλλαγή στη διάθεση: Θυμός, νευρικότητα, και επιθετικότητα (συχνά εναντίον των γονέων) όταν τους ζητείται να αποσυνδεθούν.
- Απώλεια αίσθησης του χρόνου: Τα παιδιά ξοδεύουν πολύ περισσότερες ώρες από όσες αρχικά σχεδίαζαν.
Η έρευνα δείχνει ότι η τηλεκπαίδευση και η ευρεία χρήση ψηφιακών μέσων από μικρές ηλικίες (5-12 ετών) έχουν εντείνει το φαινόμενο, καθιστώντας απαραίτητο τον έλεγχο του χρόνου οθόνης
